Λουτρά Υπάτης - Χώρα - Λελέικα


Χριστίνα  Ρεντ.                      .............................................................           16/11/2014

 


               Με αφετηρία το πάρκο στα Λουτρά Υπάτης, η ομάδα Αγωγής Υγείας του 5ου Γυμνασίου Λαμίας δέχθηκε την πρόκληση μιας διαδρομής 7,5χλμ με σκοπό την επαφή με το πλούσιο φυσικό περιβάλλον της περιοχής.
 
                  Ξεκινώντας από το σημείο συνάντησης οι μαθητές αφού διέσχισαν το πάρκο, βρέθηκαν στο πίσω μέρος του, μπροστά στον κεντρικό δρόμο. Στη συνέχεια αφού διέσχισαν και αυτόν με προσοχή πέρασαν μια μικρή χαράδρα που οδηγούσε σε έναν παράλληλο με τον κεντρικό, πετρώδη δρόμο. Τα μπαστούνια πεζοπορίας που κρατούσαν μερικοί από αυτούς φάνηκαν ιδιαίτερα χρήσιμοι βοηθοί. Ακολουθώντας την πορεία που χαραζόταν μπροστά τους όλοι είχαν τη δυνατότητα να θαυμάσουν το φυσικό περιβάλλον που ξετυλιγόταν γύρω τους. Μάλιστα ύστερα από περπάτημα λίγων μέτρων με προτροπή των συνοδών οι μαθητές μάζεψαν μερικά ρόδια από ένα χωράφι που βρέθηκε στη διαδρομή τους και γεύτηκαν τους καρπούς τους που αποτέλεσαν πηγή ενέργειας για το υπόλοιπο της πεζοπορίας. Σε μικρή σχετικά απόσταση βρισκόταν και ένα παλιό και εγκαταλειμμένο εργοστάσιο χαρτοποιίας.
 
           Στρίβοντας νοτιοδυτικά σε μια μικρή γέφυρα οι μαθητές κλήθηκαν να διανύσουν διαδρομή αντίθετης κατεύθυνσης με την προηγουμένη. Κατευθύνθηκαν προς τη Χώρα και έπειτα πέρασαν από τα Λελέικα. Ύστερα από αρκετό περπάτημα έφτασαν σ’ έναν ασφαλτοστρωμένο δρόμο. ωστόσο η διαδρομή δεν είχε τελειώσει ακόμα. Τα μέλη της ομάδας με προσανατολισμό προς τις παρυφές της Οίτης ήρθαν τώρα αντιμέτωπα με πιο δύσβατα μονοπάτια. Λάσπες, λακκούβες με νερό αλλά και κούραση ήταν τα πλέον εμπόδια. Παρ’ όλα αυτά κανείς δεν πτοήθηκε. Έπειτα από αρκετή ώρα πεζοπορίας στα στενά μονοπάτια οι μαθητές μπορούσαν να διακρίνουν τη χαράδρα του Καμαριώτη. 

        Συνεχίζοντας την πορεία τους, μπορούσαν να ακούσουν τα τουφέκια των κυνηγών που έψαχναν τα θηράματά τους. Η διαδρομή είχε αρχίσει πλέον να γίνεται επικίνδυνη. Ευτύχημα ήταν το γεγονός ότι δεν εμφανίστηκαν κυνηγόσκυλα. μόνο από μακριά μπορούσε κανείς να διακρίνει μερικά. Δύο σχεδόν ώρες είχαν περάσει και η διαδρομή έφτανε στο τέλος της. Η ομάδα ήδη είχε φτάσει και πάλι στα Λουτρά Υπάτης. Γεμίζοντας τα πεζοδρόμια οι μαθητές κατευθύνθηκαν προς το σημείο αφετηρίας ολοκληρώνοντας έτσι έναν κύκλο γύρω από την περιοχή.

           Αφού τραβήχτηκαν αναμνηστικές φωτογραφίες τα παιδιά έφτασαν στο πάρκο. Το τέλος της πεζοπορίας σηματοδότησε για όλους ανακούφιση . Η κούραση ήταν κοινή για όλους. Μεταξύ μας ωστόσο υπήρχε και κάτι άλλο κοινό: η ικανοποίηση και η ευχαρίστηση. Εκείνη την ώρα όλοι σκέφτονταν το ίδιο.  21 σκέψεις εκείνη τη στιγμή ταυτίζονταν και προσέμεναν με ενθουσιασμό τον επόμενο περίπατο… 



1 σχόλιο :

  1. Πολύ όμορφη η περιγραφή σου Χριστίνα και οι φωτογραφίες σου ............. με κάνουν και ζηλεύω ........

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...