Κάστρο της Υπάτης

Χρύσα  Π.  ,  Κατερίνα  Κ.  ,  Όλγα  Αλ.         .................................       8/12/2013 

             
         
           Αυτή την Κυριακή πήγαμε τη  τέταρτη διαδρομή μας, στο Κάστρο της Υπάτης που βρίσκεται στους πρόποδες της Οίτης, στη δυτική Φθιώτιδα. Ξεκινήσαμε  από την κεντρική πλατεία της Υπάτης και αμέσως άρχισε η ανηφόρα . 

         Μετά από ελάχιστο χρονικό διάστημα κάναμε την πρώτη μας μικρή στάση στην εκκλησία του Αγίου Νικολάου, η οποία έχει περίτεχνη αρχιτεκτονική. Εκεί υπήρχαν κιονόκρανα και επιγραφές καθώς και ένα ανάγλυφο ψηφιδωτό που απεικόνιζε διάφορα πτηνά. Το ψηφιδωτό ήταν σκεπασμένο με χώμα και νάιλον, ώστε να διατηρηθεί στο χρόνο από τις καιρικές συνθήκες της περιοχής. Το 1820 έγινε ανακαίνιση στην εκκλησία όπου μετέφεραν το δάπεδο σε ένα προφυλαγμένο μέρος. 

         Έπειτα, και αφού κατευθυνόμασταν προς το κάστρο της Υπάτης, κάναμε την δεύτερη στάση μας στο εκκλησάκι του Αι – Γιάννη όπου υπήρχε μία βρύση, που ήταν δαπάνη μιας οικογενείας από το 1966. Αυτό που πρέπει να τονίσουμε είναι ότι η περιοχή ήταν δύσβατη καθώς είχε αρκετά ανώμαλο δρόμο. Αφού περάσαμε από ένα γραφικό γεφυράκι που διασχιζόταν από ένα μικρό καταρράκτη, συνεχίσαμε  και φτάσαμε στο Κάστρο . Ανεβήκαμε με αρκετή δυσκολία ως την κορυφή και αντικρίσαμε μία υπέροχη θέα.


                Η οχύρωση του Κάστρου ανανεώθηκε την παλαιοχριστιανική εποχή, από τον αυτοκράτορα Ιουστινιανό (527-565 μΧ.). Το 869 η Υπάτη αναφέρεται σε εκκλησιαστική σύνοδο για πρώτη φορά με το όνομα Νέα Πάτρα, μαζί με τη Λαμία που ονομάστηκε τότε Ζητούνι. Το 1204 καταλήφθηκε από τους Φράγκους σταυροφόρους και το 1218 πέρασε στην κυριαρχία των βυζαντινών δεσποτών της Ηπείρου. Το 1267 κληροδοτήθηκε στον Ιωάννη Άγγελο Δούκα Κομνηνό τον Νόθο, ο οποίος οχύρωσε εκ νέου το Κάστρο και κατέστησε την Υπάτη έδρα του κρατιδίου της Μεγάλης Βλαχίας, που εκτεινόταν μέχρι τη δυτική Μακεδονία. Το Κάστρο της Yπάτης δέχτηκε το 1275 την επίθεση του Ιωάννη Παλαιολόγου , βυζαντινού στρατηγού, επικεφαλής 30.000 ανδρών.
Το Κάστρο παρέμεινε στην κυριαρχία των απογόνων του Ιωάννη μέχρι το 1318, οπότε πέρασε στα χέρια των Καταλανών που σχημάτισαν το δουκάτο των Αθηνών και των Νέων Πατρών. Το 1393 καταλήφθηκε από τους Τούρκους, που είχαν επικεφαλής το Σουλτάνο Βαγιαζήτ. Την περίοδο της οθωμανικής κυριαρχίας ονομαζόταν Πατρατζίκι (=μικρή Πάτρα) και αποτελούσε έδρα ιδιαίτερης επαρχίας. Αρκετά απομεινάρια του πανίσχυρου αυτού κάστρου, οχυρωμένος δυνατά και από τη φύση, σώζονται σήμερα. Χαρακτηριστικό είναι το ερείπιο ενός στρογγυλού πύργου, η χρονολόγηση του οποίου αμφισβητείται – είναι άγνωστο δηλαδή, εάν το κατασκεύασαν Έλληνες, Φράγκοι ή Καταλανοί.  


            Μετά πήραμε το δρόμο της επιστροφής. Το μονοπάτι κατηφόριζε απότομα και δοκίμαζε τα κουρασμένα μας πόδια. Τέλος, αφού διασχίσαμε την πάνω γειτονιά , φτάσαμε στην πλατεία της Υπάτης απ΄όπου ξεκινήσαμε, άδειοι από την ένταση της εβδομάδας , γεμάτοι με την ενέργεια της φύσης . 





4 σχόλια :

  1. Πολυ ωραια αλλα και χρησιμη η περιγραφη στο αρθρο!!! Μπραβο σας! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Συγχαρητήρια! Πολύ ενδιαφέρον άρθρο! Καλή συνέχεια και στους υπόλοιπους περιπάτους!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Υπέροχο άρθρο μπράβο στα παιδιά ( Κατερίνα και Χρύσα)!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Πολύ καλό άρθρο και με πολύ ωραία φυσικά τοπία στις φωτογραφίες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...